Let op: Tweakers stopt per 2023 met Tweakblogs. In
dit artikel
leggen we uit waarom we hiervoor hebben gekozen.
Sociale zekerheid zonder leed
Afgelopen week was in het nieuws hoe een bijstandsmoeder 7000 euro moest terugbetalen, omdat haar moeder soms haar boodschappen betaalde (zie https://nos.nl/artikel/23...schappen-hoe-kan-dat.html ). Een maatschappelijke verontwaardiging volgt, maar richt zich erg op deze individuele casus. De bijstand is al lange tijd onder vuur en dit is een bewuste actie.
De reden voor de drang om de bijstand lastiger te maken, is omdat het perspectief bestaat dat de bijstand te 'confortabel' is. Eigenlijk loont het voor een groep mensen te weinig om te werken waardoor er een constante druk bestaat om streng te handhaven op de bijstand.
Het bizarre is dat het al een lange tijd zo is dat werken niet voor iedereen loont. Al lange tijd staat het op de politieke agenda, maar het wordt niet opgelost. Vooral onopgeleid werk (voor het minimumloon) geeft een beperkt voordeel ten opzichte van een bijstand. Soms kan je er zelf financieel op achteruit gaan als je gaat werken.
Hoe kunnen we werken lonend maken?
In de kern zijn er maar twee mogelijkheden om werken lonend te maken. Of je zorgt dat werkenden mensen beter af zijn…, of je verslechtert de uitkeringssituatie. Bovenstaande wetgeving en handhaving heeft duidelijk het doel om bijstandsinstroom te beperken. Gezien er aandacht is voor de bijstand zal ik dit uitweiden.
Hoe maken we de bijstand minder aantrekkelijk?
Grof gezegd zijn er drie strategieën om de bijstand minder aantrekkelijk te maken.
De meest simpele is het verlagen van de bijstand. Dit is echter politiek geen optie. De bijstandspopulatie bestaat uit 400.000 mensen en vertegenwoordigen dus aardig wat potentiële stemmers. Hiernaast is het voor media ook zeer makkelijk om ons te overstromen met beelden van mensen die nu hun boodschappen niet meer kunnen betalen. Zelfs al zou de bijstand 5% lager kunnen voor een subgroep van bijstandsgerechtigden is het waarschijnlijk dat dit geen politieke gevolgen zal hebben. Journalisten nemen nou eenmaal makkelijk een verhaal over dat iemand zielig is en zullen weinig kritisch kijken of alle kosten die gemaakt worden echt noodzakelijk zijn.
Dan is er optie voor strenge handhaving. Ook hierbij wil je voorzichtig zijn om niet plots 400.000 stemmers tegen je te krijgen. Dit is echter wel een mogelijkheid. Een bijstand is geen recht voor iemand die niet werkt, maar een noodzakelijke regeling om te voorkomen dat iemand in armoede vervalt. Dit is hierboven gebeurd. De dame kreeg geld van haar moeder en had dus minder bijstand nodig. Natuurlijk valt het hier extreem ongelukkig uit, maar abstract gezien is het rationeel wel te volgen. Waarom zou zij in aanmerking komen voor noodhulp als zij een bron van inkomsten heeft? Ook kan je je afvragen waarom deze dame in kwestie zo lang in de bijstand zat en in hoeverre het echt onmogelijk was om aan het werk te komen. Wie weet was deze dame wel iets meer gemotiveerd geweest als zij iets meer op het echte bestaansminimum zat i.p.v. de verkregen bestedingsruimte.
Er is echter een groot probleem met deze handhaving. Het vraagt een inmenging in iemands persoonlijke levenssfeer die gerust vernederend genoemd kan worden. Iemand met een bijstand die te vaak bij de partner logeert of iemand die onbetaald oppast kan aangepakt worden. Om dit te handhaven moet je bijstandsgerechtigden surveilleren op een manier die normaal alleen voorbehouden is bij verdachten van ernstige delicten. Hiernaast leidt dit tot hoge straffen voor mensen die zich van geen kwaad bewust zijn (zoals deze dame die netjes al haar fouten opbiecht, omdat ze niet wist dat het niet mocht).
De laatste optie is de instroom beperken. Dit is politiek te makkelijkste optie, omdat je hier weinig over nadenkt. Dit gaat immers om toekomstige mensen die nu nog niet bestaan als groep. Je weet immers niet of je ooit in de bijstand gaat en zal dus politiek niet snel betrokken zijn als de procedure aangepast wordt. In veel gemeentes zijn de procedures voor nieuwe bijstandsgerechtigden hierom lastig, lang en vernederend gemaakt terwijl de bestaande bijstandsgerechtigden minder regels hebben.
Kunnen we de bijstandsgerechtigden niet gewoon dwingen te werken?
Kort wil ik dit wel meenemen. Er is de optie om een aantal bijstandsgerechtigden in een busje op te halen en af te zetten bij de tuinbouw. Hou er rekening mee dat ze dan wel recht hebben op het minimumloon. Dit is echter makkelijker gezegd dan gedaan. Het krijgt snel de indruk van slavenarbeid en als iemand weigert of te traag werkt wil je ook geen zweep gebruiken. Het is lastig opdrachtgevers te vinden die dit echt willen. Het is gewoon niet reëel om continue toezicht te houden. Ook krijg je enorme proceskosten als weigeraars allemaal lichamelijke pijntjes gaan claimen die je vervolgens moet onderzoeken. Zal ik kort zijn dat het erg onwenselijk is om deze richting als oplossing te gebruiken. Het helpen met het zoeken naar werk is natuurlijk wel een goed idee, maar zal niet het hele probleem oplossen.
Bijstand verslechteren is onwenselijk
Hoewel het balanceren van een goed sociaal stelsel een onderneming is die continue geoptimaliseerd moet worden (wie heeft er recht op? welke procedure is er? hoe pakken we fraude aan?), vermoed ik dat de oplossing hem niet zit in het verslechteren van de bijstand. Verlagen is geen reële optie en de inbreuk op de persoonlijke levenssfeer die nodig is voor handhaving is niet op deze schaal te rechtvaardigen.
Concessies van links & rechts zijn nodig voor een oplossing:
Concessie van rechts - Mensen met een minimumloon moeten rijker worden
Heel simpel, als we de bijstand niet slechter kunnen maken, moeten we werkenden mensen rijker maken. Hiervoor zijn verschillende mogelijke oplossingen zoals een hoger minimumloon (maar de bijstand niet mee laten groeien), een gegarandeerde aanvullen (soort basisloon van 500 euro, ongeacht inkomen) of een volwaardig basisinkomen. Er zijn natuurlijk een hele hoop oplossingen mogelijk, maar in de kern moeten de schoonmakers, magazijnmedewerkers etc. meer geld verdienen dan nu.
Met dit systeem wordt werken veel interessanter, omdat werkenden aanzienlijk meer te besteden hebben dan mensen met een bijstand. Het gaat echter gepaard met een welvaartsverschuiving van rijkere mensen naar mensen met een minimumloon.
Concessie van links - Relatieve armoede blijft bestaan
Als we alle werkenden rijker maken, maar de bijstand niet hoger, lijken de bijstandsgerechtigde plots armer. Ze vallen meer op als arme groep. Door het minimumloon als een soort bestaansminimum te zien vallen bijstandsgerechtigde hier gegarandeerd onder. Als onze armste mensen genoeg eten , zorg, kleding, onderdak en tegenwoordig natuurlijk ook internet hebben is het prima. We moeten alleen opletten om meer zaken toe te voegen als 'noodzakelijk' naarmate de welvaart groeit. Op dit punt is een hoop af te dingen (internet is bijvoorbeeld in een moderne samenleving noodzakelijk), maar als jij veel minder geld hebt als een magazijnmedewerker zal je relatief hoe dan ook arm zijn (en je hierom vermoedelijk arm voelen)..., maar het alternatief dat een bijstandsgerechtigde ongeveer evenveel krijgt als als een magazijnmedewerker veroorzaakt weer het probleem dat werken niet loont.
Consessie van links & rechts – Schaf inkomensafhankelijke subsidies af, maar belast goed
Subsidies zijn nuttig voor mensen met bijzondere omstandigheden, zoals kinderbijslag of toeslag voor mensen met chronische beperkingen. Subsidies zijn echter niet nuttig voor kosten die iedereen sowieso heeft zoals zorgkosten of woonkosten (huursubsidie/hypotheekrenteaftrek).
Kinderbijslag is een ideale subsidie. Iemand met kinderen heeft meer geld nodig; het is niet inkomensafhankelijk en het vraagt weinig controle. Houden dus.
Subsidies voor kosten die iedereen heeft of vrijstellingen van kosten die iedereen heeft (zoals gemeentebelasting) moeten gewoon in één keer geregeld worden door het inkomen van armen te verhogen (zodat ze het gewoon kunnen betalen) of belasting voor rijken te verhogen (zodat de overheid voor iedereen deze kosten betaalt ongeacht inkomen).
De reden voor de drang om de bijstand lastiger te maken, is omdat het perspectief bestaat dat de bijstand te 'confortabel' is. Eigenlijk loont het voor een groep mensen te weinig om te werken waardoor er een constante druk bestaat om streng te handhaven op de bijstand.
Het bizarre is dat het al een lange tijd zo is dat werken niet voor iedereen loont. Al lange tijd staat het op de politieke agenda, maar het wordt niet opgelost. Vooral onopgeleid werk (voor het minimumloon) geeft een beperkt voordeel ten opzichte van een bijstand. Soms kan je er zelf financieel op achteruit gaan als je gaat werken.
Hoe kunnen we werken lonend maken?
In de kern zijn er maar twee mogelijkheden om werken lonend te maken. Of je zorgt dat werkenden mensen beter af zijn…, of je verslechtert de uitkeringssituatie. Bovenstaande wetgeving en handhaving heeft duidelijk het doel om bijstandsinstroom te beperken. Gezien er aandacht is voor de bijstand zal ik dit uitweiden.
Hoe maken we de bijstand minder aantrekkelijk?
Grof gezegd zijn er drie strategieën om de bijstand minder aantrekkelijk te maken.
De meest simpele is het verlagen van de bijstand. Dit is echter politiek geen optie. De bijstandspopulatie bestaat uit 400.000 mensen en vertegenwoordigen dus aardig wat potentiële stemmers. Hiernaast is het voor media ook zeer makkelijk om ons te overstromen met beelden van mensen die nu hun boodschappen niet meer kunnen betalen. Zelfs al zou de bijstand 5% lager kunnen voor een subgroep van bijstandsgerechtigden is het waarschijnlijk dat dit geen politieke gevolgen zal hebben. Journalisten nemen nou eenmaal makkelijk een verhaal over dat iemand zielig is en zullen weinig kritisch kijken of alle kosten die gemaakt worden echt noodzakelijk zijn.
Dan is er optie voor strenge handhaving. Ook hierbij wil je voorzichtig zijn om niet plots 400.000 stemmers tegen je te krijgen. Dit is echter wel een mogelijkheid. Een bijstand is geen recht voor iemand die niet werkt, maar een noodzakelijke regeling om te voorkomen dat iemand in armoede vervalt. Dit is hierboven gebeurd. De dame kreeg geld van haar moeder en had dus minder bijstand nodig. Natuurlijk valt het hier extreem ongelukkig uit, maar abstract gezien is het rationeel wel te volgen. Waarom zou zij in aanmerking komen voor noodhulp als zij een bron van inkomsten heeft? Ook kan je je afvragen waarom deze dame in kwestie zo lang in de bijstand zat en in hoeverre het echt onmogelijk was om aan het werk te komen. Wie weet was deze dame wel iets meer gemotiveerd geweest als zij iets meer op het echte bestaansminimum zat i.p.v. de verkregen bestedingsruimte.
Er is echter een groot probleem met deze handhaving. Het vraagt een inmenging in iemands persoonlijke levenssfeer die gerust vernederend genoemd kan worden. Iemand met een bijstand die te vaak bij de partner logeert of iemand die onbetaald oppast kan aangepakt worden. Om dit te handhaven moet je bijstandsgerechtigden surveilleren op een manier die normaal alleen voorbehouden is bij verdachten van ernstige delicten. Hiernaast leidt dit tot hoge straffen voor mensen die zich van geen kwaad bewust zijn (zoals deze dame die netjes al haar fouten opbiecht, omdat ze niet wist dat het niet mocht).
De laatste optie is de instroom beperken. Dit is politiek te makkelijkste optie, omdat je hier weinig over nadenkt. Dit gaat immers om toekomstige mensen die nu nog niet bestaan als groep. Je weet immers niet of je ooit in de bijstand gaat en zal dus politiek niet snel betrokken zijn als de procedure aangepast wordt. In veel gemeentes zijn de procedures voor nieuwe bijstandsgerechtigden hierom lastig, lang en vernederend gemaakt terwijl de bestaande bijstandsgerechtigden minder regels hebben.
Kunnen we de bijstandsgerechtigden niet gewoon dwingen te werken?
Kort wil ik dit wel meenemen. Er is de optie om een aantal bijstandsgerechtigden in een busje op te halen en af te zetten bij de tuinbouw. Hou er rekening mee dat ze dan wel recht hebben op het minimumloon. Dit is echter makkelijker gezegd dan gedaan. Het krijgt snel de indruk van slavenarbeid en als iemand weigert of te traag werkt wil je ook geen zweep gebruiken. Het is lastig opdrachtgevers te vinden die dit echt willen. Het is gewoon niet reëel om continue toezicht te houden. Ook krijg je enorme proceskosten als weigeraars allemaal lichamelijke pijntjes gaan claimen die je vervolgens moet onderzoeken. Zal ik kort zijn dat het erg onwenselijk is om deze richting als oplossing te gebruiken. Het helpen met het zoeken naar werk is natuurlijk wel een goed idee, maar zal niet het hele probleem oplossen.
Bijstand verslechteren is onwenselijk
Hoewel het balanceren van een goed sociaal stelsel een onderneming is die continue geoptimaliseerd moet worden (wie heeft er recht op? welke procedure is er? hoe pakken we fraude aan?), vermoed ik dat de oplossing hem niet zit in het verslechteren van de bijstand. Verlagen is geen reële optie en de inbreuk op de persoonlijke levenssfeer die nodig is voor handhaving is niet op deze schaal te rechtvaardigen.
Concessies van links & rechts zijn nodig voor een oplossing:
Concessie van rechts - Mensen met een minimumloon moeten rijker worden
Heel simpel, als we de bijstand niet slechter kunnen maken, moeten we werkenden mensen rijker maken. Hiervoor zijn verschillende mogelijke oplossingen zoals een hoger minimumloon (maar de bijstand niet mee laten groeien), een gegarandeerde aanvullen (soort basisloon van 500 euro, ongeacht inkomen) of een volwaardig basisinkomen. Er zijn natuurlijk een hele hoop oplossingen mogelijk, maar in de kern moeten de schoonmakers, magazijnmedewerkers etc. meer geld verdienen dan nu.
Met dit systeem wordt werken veel interessanter, omdat werkenden aanzienlijk meer te besteden hebben dan mensen met een bijstand. Het gaat echter gepaard met een welvaartsverschuiving van rijkere mensen naar mensen met een minimumloon.
Concessie van links - Relatieve armoede blijft bestaan
Als we alle werkenden rijker maken, maar de bijstand niet hoger, lijken de bijstandsgerechtigde plots armer. Ze vallen meer op als arme groep. Door het minimumloon als een soort bestaansminimum te zien vallen bijstandsgerechtigde hier gegarandeerd onder. Als onze armste mensen genoeg eten , zorg, kleding, onderdak en tegenwoordig natuurlijk ook internet hebben is het prima. We moeten alleen opletten om meer zaken toe te voegen als 'noodzakelijk' naarmate de welvaart groeit. Op dit punt is een hoop af te dingen (internet is bijvoorbeeld in een moderne samenleving noodzakelijk), maar als jij veel minder geld hebt als een magazijnmedewerker zal je relatief hoe dan ook arm zijn (en je hierom vermoedelijk arm voelen)..., maar het alternatief dat een bijstandsgerechtigde ongeveer evenveel krijgt als als een magazijnmedewerker veroorzaakt weer het probleem dat werken niet loont.
Consessie van links & rechts – Schaf inkomensafhankelijke subsidies af, maar belast goed
Subsidies zijn nuttig voor mensen met bijzondere omstandigheden, zoals kinderbijslag of toeslag voor mensen met chronische beperkingen. Subsidies zijn echter niet nuttig voor kosten die iedereen sowieso heeft zoals zorgkosten of woonkosten (huursubsidie/hypotheekrenteaftrek).
Kinderbijslag is een ideale subsidie. Iemand met kinderen heeft meer geld nodig; het is niet inkomensafhankelijk en het vraagt weinig controle. Houden dus.
Subsidies voor kosten die iedereen heeft of vrijstellingen van kosten die iedereen heeft (zoals gemeentebelasting) moeten gewoon in één keer geregeld worden door het inkomen van armen te verhogen (zodat ze het gewoon kunnen betalen) of belasting voor rijken te verhogen (zodat de overheid voor iedereen deze kosten betaalt ongeacht inkomen).
23-04 Rationeel voor ‘zorghelden’ die hun baan verliezen door long covid
10-'20 Familie beschermen tegen oplichters
Reacties
Wat dit verhaal lastiger maakt is dat de basiskosten, met name voor huisvesting, buitenproportioneel zijn gegroeid. De waarde van een huis staat in geen relatie meer tot de waarde van de grond en de materialen. In plaats daarvan is er een kunstmatige schaarste waar alle belanghebbenden (huiseigenaren, woningbouwers, verhuurders, hypotheekverstrekkers) baat bij hebben.
Een werkend gezin met een huurhuis wordt eigenlijk vandaag de dag verwacht om voor twee gezinnen te verdienen: het eigen gezin én het gezin van de huiseigenaar. Gezien de scheve machtsverhouding tussen verhuurder(/verkoper) en huurder(/koper) zal elke verhoging van bestedingsruimte door de armeren vrijwel direct worden geïncasseerd door de verhuurders in de vorm van (al dan niet meerdere) huursverhogingen.
Hoewel ik dus achter een flinke verhoging sta van bijv. het minimumloon (waarvan ik overigens ook verwacht dat het arbeidsmigratie kan verminderen, wat de meer nationalistische flank ook kan aanspreken), zal dit IMHO gepaard moeten gaan met verregaande hervormingen op de huizenmarkt. Verhuren moet aanzienlijk minder winstgevend worden. Als huurder betaal je momenteel meer dan voor een hypotheek, maar aan het eind van een hypotheekperiode heb je nog steeds niks terwijl de verhuurder jou de hypotheek laat dekken. Een privilege die de verhuurder alleen maar heeft omdat hij/zij de aanbetaling wel kan opbrengen.
Naast sterk bijbouwen zou ik er niet voor schuwen om verhuren dusdanig onaantrekkelijk te maken dat veel verhuurders zich uit de markt terugtrekken - en zo de mix tussen huur- en koopwoningen weer recht te trekken. Denk aan maximumprijzen op huur die aanzienlijk lager liggen dan vandaag de norm is, of zelfs voorwaarden die de verhuur van woningen simpelweg verbied. Dat zulke voorwaarden de "waarde" van een woonhuis doet dalen lijkt mij alleen maar een bijkomstig voordeel.
Een werkend gezin met een huurhuis wordt eigenlijk vandaag de dag verwacht om voor twee gezinnen te verdienen: het eigen gezin én het gezin van de huiseigenaar. Gezien de scheve machtsverhouding tussen verhuurder(/verkoper) en huurder(/koper) zal elke verhoging van bestedingsruimte door de armeren vrijwel direct worden geïncasseerd door de verhuurders in de vorm van (al dan niet meerdere) huursverhogingen.
Hoewel ik dus achter een flinke verhoging sta van bijv. het minimumloon (waarvan ik overigens ook verwacht dat het arbeidsmigratie kan verminderen, wat de meer nationalistische flank ook kan aanspreken), zal dit IMHO gepaard moeten gaan met verregaande hervormingen op de huizenmarkt. Verhuren moet aanzienlijk minder winstgevend worden. Als huurder betaal je momenteel meer dan voor een hypotheek, maar aan het eind van een hypotheekperiode heb je nog steeds niks terwijl de verhuurder jou de hypotheek laat dekken. Een privilege die de verhuurder alleen maar heeft omdat hij/zij de aanbetaling wel kan opbrengen.
Naast sterk bijbouwen zou ik er niet voor schuwen om verhuren dusdanig onaantrekkelijk te maken dat veel verhuurders zich uit de markt terugtrekken - en zo de mix tussen huur- en koopwoningen weer recht te trekken. Denk aan maximumprijzen op huur die aanzienlijk lager liggen dan vandaag de norm is, of zelfs voorwaarden die de verhuur van woningen simpelweg verbied. Dat zulke voorwaarden de "waarde" van een woonhuis doet dalen lijkt mij alleen maar een bijkomstig voordeel.
RSspliet
Je vergeet een partij, die het meest verdiend aan stijgende woningprijzen. Het is de partij die marktmeester is, doordat het de regels maakt in de markt, maar tegelijkertijd ook verkoper, een grote rol heeft bij het aanbieden van nieuwe bouwgrond, en het belasten van woningwaarde.
Nederland is door grote sociale woningbouwverenigingen en koopwoningsubsidie traditioneel al eenwoningmarkt met een relatief kleine particuliere huurmarkt. Voor particuliere verhuurders, zijn de huuropbrengsten per woningwaarde lager dan ooit de afgelopen tien jaar. De particuliere huren zijn minder gestegen dan de woningprijzen. Particuliere beleggers vooral die met eigen geld worden in de huidige markt dus al steeds meer gedwongen huurrendement op te geven, terwijl de lasten voor ze wel stijgen. Voor grote beleggers, die veel meer toegang hebben tot (gratis) kapitaal, is het wel aantrekkelijker geworden kapitaal te investeren om woningen aan te bieden voor de groepen die zelfs voor banken te risicovol zijn om te financieren via een hypotheek.
Wat er veranderd is de afgelopen jaren, is dat de rente naar 0 is gedaald en dat de overheid gigantisch belasting is gaan zoeken op de woningmarkt. Het verlagen van de HRA is nog niet zo'n groot effect, ATAD1, de verhoging van vennootschapsbelasting, vermogensbelasting en de verhuurdersheffing zijn zeer toxisch. Gevolg is de sociale huurmarkt is dat het gedeelte 'belastingen' van je huur, vergroot is van 2 maanden naar 4 maanden per jaar. Tot mei, betalen sociale huurders dus voor de fiscus. Het betekend dat zelfs de woningbouwverenigingen niet meer iets overhouden om nieuwe woningen bij te bouwen.
De enige oplossing voor de wooncrisis is meer bijbouwen. Als je huurwoningen meer gaat belasten, worden die kosten of 1:1 doorgerekend aan de huurders, of zorgt het als je dat op lange termijn voor meer schaarste.
Het wordt tijd, dat de woningmarkt geen verdienmodel meer is voor de (lokake) overheid.
Je vergeet een partij, die het meest verdiend aan stijgende woningprijzen. Het is de partij die marktmeester is, doordat het de regels maakt in de markt, maar tegelijkertijd ook verkoper, een grote rol heeft bij het aanbieden van nieuwe bouwgrond, en het belasten van woningwaarde.
Nederland is door grote sociale woningbouwverenigingen en koopwoningsubsidie traditioneel al eenwoningmarkt met een relatief kleine particuliere huurmarkt. Voor particuliere verhuurders, zijn de huuropbrengsten per woningwaarde lager dan ooit de afgelopen tien jaar. De particuliere huren zijn minder gestegen dan de woningprijzen. Particuliere beleggers vooral die met eigen geld worden in de huidige markt dus al steeds meer gedwongen huurrendement op te geven, terwijl de lasten voor ze wel stijgen. Voor grote beleggers, die veel meer toegang hebben tot (gratis) kapitaal, is het wel aantrekkelijker geworden kapitaal te investeren om woningen aan te bieden voor de groepen die zelfs voor banken te risicovol zijn om te financieren via een hypotheek.
Wat er veranderd is de afgelopen jaren, is dat de rente naar 0 is gedaald en dat de overheid gigantisch belasting is gaan zoeken op de woningmarkt. Het verlagen van de HRA is nog niet zo'n groot effect, ATAD1, de verhoging van vennootschapsbelasting, vermogensbelasting en de verhuurdersheffing zijn zeer toxisch. Gevolg is de sociale huurmarkt is dat het gedeelte 'belastingen' van je huur, vergroot is van 2 maanden naar 4 maanden per jaar. Tot mei, betalen sociale huurders dus voor de fiscus. Het betekend dat zelfs de woningbouwverenigingen niet meer iets overhouden om nieuwe woningen bij te bouwen.
De enige oplossing voor de wooncrisis is meer bijbouwen. Als je huurwoningen meer gaat belasten, worden die kosten of 1:1 doorgerekend aan de huurders, of zorgt het als je dat op lange termijn voor meer schaarste.
Het wordt tijd, dat de woningmarkt geen verdienmodel meer is voor de (lokake) overheid.
Interessante blog maar ik denk niet dat de meerderheid van de bijstandstrekkers in de bijstand zit omdat werken niet genoeg loont. De meesten zullen in de bijstand zitten omdat ze simpelweg geen werk kunnen vinden of omdat bepaalde verplichtingen of beperkingen dit niet toestaan. Natuurlijk zal er een groep zijn die misbruik maakt van de bijstand maar ik denk dat die groep in de minderheid is.
Persoonlijk ben ik zelf groot voorstander van een basis inkomen. Dan is alle discussie wat betreft bijstand/WW of ziektewetuitkering voorbij en dat bespaart veel gedoe. Het is dan alsnog lonend om te werken omdat dit een aanvulling is op je basisinkomen. Helaas zal het nog wel een aantal jaren duren voor dit serieus wordt gezien als optie door de politiek.
Overigens vind ik het wel grappig dat je kinderbijslag benoemt als de ideale subsidie. Ik vind persoonlijk juist kinderbijslag een onzinsubsidie; immers je bepaalt en kiest zelf of je kinderen neemt. Dat is een bewuste keuze met duidelijke gevolgen -> de kosten van het onderhouden van kinderen. Waarom zou je daar subsidie voor krijgen? Als je niet genoeg geld hebt moet je die kinderwens misschien heroverwegen. Wat dat betreft zijn huurtoeslag en zorgtoeslag veel logischer; immers iedereen moet een dak boven zijn hoofd en is wettelijk verplicht een zorgverzekering af te sluiten. Dat is veel minder een persoonlijke keuze en meer een maatschappelijke verplichting.
Persoonlijk ben ik zelf groot voorstander van een basis inkomen. Dan is alle discussie wat betreft bijstand/WW of ziektewetuitkering voorbij en dat bespaart veel gedoe. Het is dan alsnog lonend om te werken omdat dit een aanvulling is op je basisinkomen. Helaas zal het nog wel een aantal jaren duren voor dit serieus wordt gezien als optie door de politiek.
Overigens vind ik het wel grappig dat je kinderbijslag benoemt als de ideale subsidie. Ik vind persoonlijk juist kinderbijslag een onzinsubsidie; immers je bepaalt en kiest zelf of je kinderen neemt. Dat is een bewuste keuze met duidelijke gevolgen -> de kosten van het onderhouden van kinderen. Waarom zou je daar subsidie voor krijgen? Als je niet genoeg geld hebt moet je die kinderwens misschien heroverwegen. Wat dat betreft zijn huurtoeslag en zorgtoeslag veel logischer; immers iedereen moet een dak boven zijn hoofd en is wettelijk verplicht een zorgverzekering af te sluiten. Dat is veel minder een persoonlijke keuze en meer een maatschappelijke verplichting.
Ik ben ook van mening dat bijstand een vangnet moet zijn en als last-resort. Feitelijk leef je op kosten van een ander en daar wordt ook gewoon veel misbruik van gemaakt. Daardoor is controle helaas noodzakelijk en dat is inderdaad een inbreuk op de privacy van iemand.
In mijn omgeving heb ik ook zaken gezien als:
1. Krantenwijk op naam van de zoon om maar geen uitkering te hoeven inleveren.
2. Praktisch samenwonend, maar huurwoning aanhouden i.v.m. uitkering. Feitelijk leg je ook nog eens beslag op een woning waar (veel) vraag naar is.
3. Zwart bijklussen als schoonmaakster, waarbij vaak een netto loon gevraagd wordt dat hoger ligt dan bij wit schoonmaakwerk. Een netto uurloon van €12.50 is schijnbaar heel normaal voor dit werk. Een timmerman die zwart werkt al gauw het dubbele en dat is netto meer dan je normaal op papier overhoudt.
Dit zijn dan nog de individuele gevallen, maar er zijn ook meer structurele gevallen bekend, waarbij er in het buitenland wordt gewerkt. Het probleem is niet zozeer dat de bijstand verkeerd is, maar het probleem is dat er misbruik van gemaakt wordt. Als jij hard werkt in een laagbetaalde baan, maar je buren hebben bijstand, maar hebben allerlei extra inkomsten, dan zal dat ook als oneerlijk worden gezien. Als dat wordt aangepakt wordt (doordat ze "verlinkt" worden), dan wordt dat bijna als NSB-praktijk gezien. Het feit dat iemand misbruik maakt van een vangnet veel minder. Zwartwerken wordt echter als heel normaal gezien in de meeste kringen.
Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik een goed salaris heb, maar dat houdt wel in dat erg veel geld inlever richting de overheid. Dat vind ik niet erg, mits het goed terecht komt. En dat laatste is toch wel echt een pijnpunt als je ziet hoeveel Tokkies er rondlopen in Nederland. Ik wil er niet mee ruilen, maar het is niet fijn als je 60-uur per week draait en je ziet dat daar deels dit soort mensen mee gefinancierd worden.
Als je aan het staatsinfuus hangt, dan mag daar best wat tegenover staan. De primaire tegenprestatie vind ik werken (indien mogelijk). Dat maakt toekomstige arbeidsparticipatie een stuk makkelijker, geeft zin aan je eigen bestaan en ook regelmaat. Als er geen enkele tegenprestatie geleverd kan worden, dan mag er best meer controle zijn. Dat is dan een inbreuk op je privacy, maar dat is de belastingcontroleur ook die bij mij aan de deur komt om te kijken of ik een hond heb. Waarom mag dat wel, maar mag die niet aan de deur komen om te controleren of er toevallig een tandenborstel extra in de badkamer staat?
Ik zal de laatste zijn die iemand zijn uitkeuring wil ontzeggen als die niet kan werken. Ook passend onderwijs voor iedereen (onafhankelijk van je achtergrond) vind ik een groot goed. Maar misbruik moet keihard aangepakt worden en dat kan niet zonder controle. Het bericht dat gisteren in de media kwam is wellicht schrijnend en voelt niet als misbruik, maar is het feitelijk wel. Ik vraag me overigens af hoe dit aan het licht is gekomen. Voedselbanken doen overigens niet anders dan dit.
@Silvos Ik heb zelf geen kinderen en zal ze ook niet meer krijgen (ben 47 jaar), maar zonder jonge aanwas wordt het later toch wel erg lastig leven. Het krijgen van kinderen is dus echt wel essentieel in de maatschappij. Dat er wat ondersteuning is voor jonge ouders is heel normaal. Als ik het zo om mij heen zie zijn kinderen financieel echt niet lonend. Niemand zal kinderen nemen om er beter aan te worden, dus misbruik is daar zeer gering.
In mijn omgeving heb ik ook zaken gezien als:
1. Krantenwijk op naam van de zoon om maar geen uitkering te hoeven inleveren.
2. Praktisch samenwonend, maar huurwoning aanhouden i.v.m. uitkering. Feitelijk leg je ook nog eens beslag op een woning waar (veel) vraag naar is.
3. Zwart bijklussen als schoonmaakster, waarbij vaak een netto loon gevraagd wordt dat hoger ligt dan bij wit schoonmaakwerk. Een netto uurloon van €12.50 is schijnbaar heel normaal voor dit werk. Een timmerman die zwart werkt al gauw het dubbele en dat is netto meer dan je normaal op papier overhoudt.
Dit zijn dan nog de individuele gevallen, maar er zijn ook meer structurele gevallen bekend, waarbij er in het buitenland wordt gewerkt. Het probleem is niet zozeer dat de bijstand verkeerd is, maar het probleem is dat er misbruik van gemaakt wordt. Als jij hard werkt in een laagbetaalde baan, maar je buren hebben bijstand, maar hebben allerlei extra inkomsten, dan zal dat ook als oneerlijk worden gezien. Als dat wordt aangepakt wordt (doordat ze "verlinkt" worden), dan wordt dat bijna als NSB-praktijk gezien. Het feit dat iemand misbruik maakt van een vangnet veel minder. Zwartwerken wordt echter als heel normaal gezien in de meeste kringen.
Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik een goed salaris heb, maar dat houdt wel in dat erg veel geld inlever richting de overheid. Dat vind ik niet erg, mits het goed terecht komt. En dat laatste is toch wel echt een pijnpunt als je ziet hoeveel Tokkies er rondlopen in Nederland. Ik wil er niet mee ruilen, maar het is niet fijn als je 60-uur per week draait en je ziet dat daar deels dit soort mensen mee gefinancierd worden.
Als je aan het staatsinfuus hangt, dan mag daar best wat tegenover staan. De primaire tegenprestatie vind ik werken (indien mogelijk). Dat maakt toekomstige arbeidsparticipatie een stuk makkelijker, geeft zin aan je eigen bestaan en ook regelmaat. Als er geen enkele tegenprestatie geleverd kan worden, dan mag er best meer controle zijn. Dat is dan een inbreuk op je privacy, maar dat is de belastingcontroleur ook die bij mij aan de deur komt om te kijken of ik een hond heb. Waarom mag dat wel, maar mag die niet aan de deur komen om te controleren of er toevallig een tandenborstel extra in de badkamer staat?
Ik zal de laatste zijn die iemand zijn uitkeuring wil ontzeggen als die niet kan werken. Ook passend onderwijs voor iedereen (onafhankelijk van je achtergrond) vind ik een groot goed. Maar misbruik moet keihard aangepakt worden en dat kan niet zonder controle. Het bericht dat gisteren in de media kwam is wellicht schrijnend en voelt niet als misbruik, maar is het feitelijk wel. Ik vraag me overigens af hoe dit aan het licht is gekomen. Voedselbanken doen overigens niet anders dan dit.
@Silvos Ik heb zelf geen kinderen en zal ze ook niet meer krijgen (ben 47 jaar), maar zonder jonge aanwas wordt het later toch wel erg lastig leven. Het krijgen van kinderen is dus echt wel essentieel in de maatschappij. Dat er wat ondersteuning is voor jonge ouders is heel normaal. Als ik het zo om mij heen zie zijn kinderen financieel echt niet lonend. Niemand zal kinderen nemen om er beter aan te worden, dus misbruik is daar zeer gering.
@ Bugboy.
Ik lees al een hoog “ik ben rijk en kan me niet voorstellen dat anderen dat niet zijn"
Want denk je eens die moeder in die kennelijk niet in staat is een fatsoenlijke baan te bemachtigen
Dat de bijstand vervolgens wel de participatieplicht inroept maar niet zegt hoe
We leven nog steeds in een land waar “iedereen die wil werken,kan werken” maar is dat wel zo?
Doet de politiek eigenlijk wel onderzoek naar de effectiviteit van gemeenten en uwv als het gaat om hoeveel mensen zij actief aan een baan helpen
Uit ervaring weet ik dat een gang naar de bestuursrechter rechter of de dreiging daarmee vaker wel dan niet nodig is om verlof te krijgen voor (bij / om)scholing nodig om überhaupt kans te maken bij het volgende sollicitatiegesprek
Misschien moeten we het eens omdraaien
Uitkering laten zoals het is met armoede en terugbetalen van €7000 en al
máár daartegenover staat niet de participatieplicht maar het ‘recht op werk en inkomen’
De maatschappij heeft dan dus een zorgplicht om iedereen nuttig werk te laten doen
Ik lees al een hoog “ik ben rijk en kan me niet voorstellen dat anderen dat niet zijn"
Want denk je eens die moeder in die kennelijk niet in staat is een fatsoenlijke baan te bemachtigen
Dat de bijstand vervolgens wel de participatieplicht inroept maar niet zegt hoe
We leven nog steeds in een land waar “iedereen die wil werken,kan werken” maar is dat wel zo?
Doet de politiek eigenlijk wel onderzoek naar de effectiviteit van gemeenten en uwv als het gaat om hoeveel mensen zij actief aan een baan helpen
Uit ervaring weet ik dat een gang naar de bestuursrechter rechter of de dreiging daarmee vaker wel dan niet nodig is om verlof te krijgen voor (bij / om)scholing nodig om überhaupt kans te maken bij het volgende sollicitatiegesprek
Misschien moeten we het eens omdraaien
Uitkering laten zoals het is met armoede en terugbetalen van €7000 en al
máár daartegenover staat niet de participatieplicht maar het ‘recht op werk en inkomen’
De maatschappij heeft dan dus een zorgplicht om iedereen nuttig werk te laten doen
[Reactie gewijzigd op woensdag 30 december 2020 08:52]
Ik heb een bijstand "misbruiker" tegenover mij wonen. Die mevrouw geeft ook vrijwel eerlijk toe dat ze niet gaat werken anders is ze al haar voordeeltjes kwijt van de gemeente. Haar kinderen mogen op kosten van de gemeente (Den Haag) tijdens de zomervakantie gratis naar Duinrell incl vervoer... Want ze hebben het zo slecht, maar vervolgens wel daarover opscheppen bij de andere moeders in de straat.
Ik weet niet hoe ze het doet en hoe ze het voor elkaar krijgt, maar ze heeft op kosten van de gemeente een traplift laten installeren, zij en haar kinderen lopen allemaal als een kieviet. Auto voor de deur. Kinderen zitten op speciaal onderwijs dus ze worden ook opgehaald met een busje (ook op kosten van de gemeente natuurlijk)
Dit is wat mij betreft echt een beroeps steuntrekker die alle maniertjes weet om maar te kunnen teren op de staat. Ze is paar jaar geleden deels tegen de lamp gelopen. Ze was met haar vriend een weekendje naar Londen gegaan, kinderen bleven thuis (oudste toen 12) zonder toezicht. Een vriendinnetje van de oudste zei dat tegen haar moeder en politie en Jeugd en Gezin heeft dat hele weekend de kinderen opgevangen nadat die moder het gemeld had.
Bij terugkomst bleek ook dat de vriend illegaal inwoonde bij haar (ook steuntrekker), en ineens waren ze "uit elkaar" want het ging niet. Yeah right. Hij komt er nog vrijwel iedere dag.
Het gaat mij soms mijn pet te boven hoe slinks sommige mensen zijn om maar te kunnen teren op de staat.
Ken ook mensen die echt in de bijstand hebben gezeten door omstandigheden, en dat is echt niet leuk om te zien. Dus blijft het apart dat sommigen er bewust in blijven zitten en er blijkbaar ook nog heel goed van kunnen leven.
Ik weet niet hoe ze het doet en hoe ze het voor elkaar krijgt, maar ze heeft op kosten van de gemeente een traplift laten installeren, zij en haar kinderen lopen allemaal als een kieviet. Auto voor de deur. Kinderen zitten op speciaal onderwijs dus ze worden ook opgehaald met een busje (ook op kosten van de gemeente natuurlijk)
Dit is wat mij betreft echt een beroeps steuntrekker die alle maniertjes weet om maar te kunnen teren op de staat. Ze is paar jaar geleden deels tegen de lamp gelopen. Ze was met haar vriend een weekendje naar Londen gegaan, kinderen bleven thuis (oudste toen 12) zonder toezicht. Een vriendinnetje van de oudste zei dat tegen haar moeder en politie en Jeugd en Gezin heeft dat hele weekend de kinderen opgevangen nadat die moder het gemeld had.
Bij terugkomst bleek ook dat de vriend illegaal inwoonde bij haar (ook steuntrekker), en ineens waren ze "uit elkaar" want het ging niet. Yeah right. Hij komt er nog vrijwel iedere dag.
Het gaat mij soms mijn pet te boven hoe slinks sommige mensen zijn om maar te kunnen teren op de staat.
Ken ook mensen die echt in de bijstand hebben gezeten door omstandigheden, en dat is echt niet leuk om te zien. Dus blijft het apart dat sommigen er bewust in blijven zitten en er blijkbaar ook nog heel goed van kunnen leven.
Hoewel ik me niet in de politieke kant wil mengen - ik vind daar van alles van - wil ik reageren op de opmerking dat haar moeder "soms" de boodschappen betaalde. Feitelijk was dit "wekelijks": Uit de rechtzaak die hierover geweest is:
2. Eiseres heeft op 4 mei 2019 onder meer verklaard:
“(…). ‘Ik krijg aardig wat boodschappen van mijn moeder per week, 2 broden, 3 zaken sla, een doos met 8 stukjes vlees, 2 dozen eieren, wc-papier, koffie. Ik krijg 1 keer in de week een tas met boodschappen
Pak ik daar van Dale bij:
soms (bijwoord):
1 van tijd tot tijd, nu en dan
dan geeft dat een ander beeld. Met andere woorden "soms" is onregelmatig terwijl het hier gaat om wekelijks met een berekend bedrag van ~ €2,300,- per jaar. Dat is 2 maanden bijstandsuitkering extra per jaar.
Nu gaat het hier niet over de bedragen op zich maar over de informatieplicht (ook daar vind ik wat van). Kortom, het verhaal komt "nogal gekleurd" in de media. Waarom zou deze bijstandsmevrouw het beter moeten hebben dan anderen die in de bijstand zitten, alleen omdat zij een moeder heeft die zich blijkbaar kan veroorloven haar dochter te ondersteunen? NB: Ik begrijp dat prima, maar je kunt dat zeker zien als "een bron van inkomen".
Bijstand is een vangnet dat er voor moet zorgen dat mensen niet tussen wal en schip raken. Aan dit vangnet betalen we allemaal mee. Ik verwacht dat overheden prudent met mijn centen omgaan. Aan de andere kant verwacht ik dat men menselijk blijft. Waar ligt de grens?
Omdat ik geen details ken laat ik het bij de constatering dat "de media" en "de politiek" er in het huidige (toeslagen) klimaat nogal een draai aan geven.
2. Eiseres heeft op 4 mei 2019 onder meer verklaard:
“(…). ‘Ik krijg aardig wat boodschappen van mijn moeder per week, 2 broden, 3 zaken sla, een doos met 8 stukjes vlees, 2 dozen eieren, wc-papier, koffie. Ik krijg 1 keer in de week een tas met boodschappen
Pak ik daar van Dale bij:
soms (bijwoord):
1 van tijd tot tijd, nu en dan
dan geeft dat een ander beeld. Met andere woorden "soms" is onregelmatig terwijl het hier gaat om wekelijks met een berekend bedrag van ~ €2,300,- per jaar. Dat is 2 maanden bijstandsuitkering extra per jaar.
Nu gaat het hier niet over de bedragen op zich maar over de informatieplicht (ook daar vind ik wat van). Kortom, het verhaal komt "nogal gekleurd" in de media. Waarom zou deze bijstandsmevrouw het beter moeten hebben dan anderen die in de bijstand zitten, alleen omdat zij een moeder heeft die zich blijkbaar kan veroorloven haar dochter te ondersteunen? NB: Ik begrijp dat prima, maar je kunt dat zeker zien als "een bron van inkomen".
Bijstand is een vangnet dat er voor moet zorgen dat mensen niet tussen wal en schip raken. Aan dit vangnet betalen we allemaal mee. Ik verwacht dat overheden prudent met mijn centen omgaan. Aan de andere kant verwacht ik dat men menselijk blijft. Waar ligt de grens?
Omdat ik geen details ken laat ik het bij de constatering dat "de media" en "de politiek" er in het huidige (toeslagen) klimaat nogal een draai aan geven.
Iedereen die wil werken, kan inderdaad werken. Het is alleen niet altijd het leukste werk. Maar er bestaat ook nog zoiets als vrijwilligerswerk en ook daar is de participatie erg laag van deze groep. In mijn familie zijn veel laagopgeleiden, maar ze werken allemaal. Veelal schoonmaakwerk dat slecht betaald en naar verhouding zwaar is. Dat verdient schandalig weinig, maar dat werk is er gewoon.
Als je niet kan werken, dan houdt het echt op. Maar het is helaas ook vaak niet willen. Alleen is dat zeer politiek-incorrect om te zeggen.
Begrijp ik het nu goed dat je de bestuursrechter bent geweest om omscholing af te dwingen, zodat je ergens aan het werk kan? Er is best vraag naar ongeschoold werk, maar het probleem is dat niemand dat wil doen. Overigens ben ik zeker niet tegen scholing van iemand die in de bijstand zit, mits dit proportioneel is.
Helaas is het onderwijsstelsel in NL de laatste 30 jaar flink afgebroken. Maar iedereen die ouder is dan 45 jaar heeft alle kansen gehad. Basisbeurs, uitwonende beurs, ... was allemaal prima geregeld. Helaas is het niet iedereen gegeven om een HBO/WO opleiding succesvol af te ronden, maar ook een timmerman kan een meer dan prima boterham verdienen.
De zorgplicht van de NL maatschappij gaat al heel ver. Kijk eens in de landen om je heen en prijs jezelf gelukkig dat je in Nederland woont. Maar het houdt ergens op. John F. Kennedy zei het al eens goed: "Ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country."
Psychiatrisch of lichamelijk invalide patiënten begrijp ik echt wel dat het heel lastig is om werk te krijgen. Ook wordt er steeds meer verlangt van mensen en kan blijkbaar niet iedereen in dat tempo mee. Dat is zeker een punt van zorg. Maar laten we ook de verantwoordelijkheid eens bij de mensen zelf neer leggen. Sommige mensen zijn ook gewoon lui, maar dat mag niet benoemd worden.
Als je niet kan werken, dan houdt het echt op. Maar het is helaas ook vaak niet willen. Alleen is dat zeer politiek-incorrect om te zeggen.
Begrijp ik het nu goed dat je de bestuursrechter bent geweest om omscholing af te dwingen, zodat je ergens aan het werk kan? Er is best vraag naar ongeschoold werk, maar het probleem is dat niemand dat wil doen. Overigens ben ik zeker niet tegen scholing van iemand die in de bijstand zit, mits dit proportioneel is.
Helaas is het onderwijsstelsel in NL de laatste 30 jaar flink afgebroken. Maar iedereen die ouder is dan 45 jaar heeft alle kansen gehad. Basisbeurs, uitwonende beurs, ... was allemaal prima geregeld. Helaas is het niet iedereen gegeven om een HBO/WO opleiding succesvol af te ronden, maar ook een timmerman kan een meer dan prima boterham verdienen.
De zorgplicht van de NL maatschappij gaat al heel ver. Kijk eens in de landen om je heen en prijs jezelf gelukkig dat je in Nederland woont. Maar het houdt ergens op. John F. Kennedy zei het al eens goed: "Ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country."
Psychiatrisch of lichamelijk invalide patiënten begrijp ik echt wel dat het heel lastig is om werk te krijgen. Ook wordt er steeds meer verlangt van mensen en kan blijkbaar niet iedereen in dat tempo mee. Dat is zeker een punt van zorg. Maar laten we ook de verantwoordelijkheid eens bij de mensen zelf neer leggen. Sommige mensen zijn ook gewoon lui, maar dat mag niet benoemd worden.
Zoals bij alle regelingen verpesten de slechten het voor de mensen die wel te goeder trouw zijn.
Daar valt weinig aan te doen, behalve per geval te bekijken wat de strafmaat zou moeten zijn. Ik vind de comment van Stimpy wel treffend. Toen ik nog in een sociale huurwoning woonde, keek ik af en toe ook verbaasd op als zo de straat in keek.
Allemaal sociale huur, en inderdaad precies dezelfde trucjes.
- nieuwe fietsen voor de kinderen, terwijl ik genoeg werkenden ken die fietsen doorschuiven van kind naar kind.
- (behoorlijke) auto's voor de deur. Bijzonder dat je wél een Audi of BMW kunt rijden, en toch een inkomen hebt onder de sociale huurgrens...
- samenwonende stelletjes, die niet "echt" samenwonen.
- vrachtwagens die design meubilair kwamen brengen. Volgens mij hadden sommige uitkeringsgerechtigden opeens een woonraad in huis met een waarde van meer dan een minimum jaarinkomen...
Als er daadwerkelijk werd geïnspecteerd in die wijken, dan had het me niet verbaasd als 50% gepakt zou worden. Maar ja, zie maar eens de ambtenaar te vinden die daadwerkelijk onderzoek doet. Simpelweg een auto met kentekenregistratie neerzetten zou al genoeg zijn om al die "niet-samenwonende" koppels te pakken, die ondertussen de auto's 5 dagen in de week in dezelfde wijk hebben staan. En die ondertussen wel twee huizen bezet houden.
Daar valt weinig aan te doen, behalve per geval te bekijken wat de strafmaat zou moeten zijn. Ik vind de comment van Stimpy wel treffend. Toen ik nog in een sociale huurwoning woonde, keek ik af en toe ook verbaasd op als zo de straat in keek.
Allemaal sociale huur, en inderdaad precies dezelfde trucjes.
- nieuwe fietsen voor de kinderen, terwijl ik genoeg werkenden ken die fietsen doorschuiven van kind naar kind.
- (behoorlijke) auto's voor de deur. Bijzonder dat je wél een Audi of BMW kunt rijden, en toch een inkomen hebt onder de sociale huurgrens...
- samenwonende stelletjes, die niet "echt" samenwonen.
- vrachtwagens die design meubilair kwamen brengen. Volgens mij hadden sommige uitkeringsgerechtigden opeens een woonraad in huis met een waarde van meer dan een minimum jaarinkomen...
Als er daadwerkelijk werd geïnspecteerd in die wijken, dan had het me niet verbaasd als 50% gepakt zou worden. Maar ja, zie maar eens de ambtenaar te vinden die daadwerkelijk onderzoek doet. Simpelweg een auto met kentekenregistratie neerzetten zou al genoeg zijn om al die "niet-samenwonende" koppels te pakken, die ondertussen de auto's 5 dagen in de week in dezelfde wijk hebben staan. En die ondertussen wel twee huizen bezet houden.
Ik was altijd voor basisinkomen, maar...
Als je vrouwen niet laat lijden hebben zij geen noodzaak aan een man. Het gevolg: lelijke mannen hebben geen motivatie meer om succesvol te zijn. Waarom nog werken? Geld verdienen en een eigen huis is niet meer genoeg voor de jonge vrouw anno 2020.
Als je vrouwen niet laat lijden hebben zij geen noodzaak aan een man. Het gevolg: lelijke mannen hebben geen motivatie meer om succesvol te zijn. Waarom nog werken? Geld verdienen en een eigen huis is niet meer genoeg voor de jonge vrouw anno 2020.
Wanneer kunnen we een bijstandsmoeder steunen als maatschappij? Als de man overlijdt en de vrouw geen kapitaal heeft en niet kan werken. Je hebt dan als stel al een behoorlijk risico genomen, en daar zijn ook private indekkingsmogelijkheden voor (overlijdensrisicoverzekering, arbeidsongeschiktheidsverzekering, dat soort dingen).
De huidige bijstand is vreselijk, dat leren een paar gesprekken met vrouwen die puur vanwege extra geld een paar kinderen nemen en dan netto (uitkering + toeslagen) meer te besteden hebben dan een alleenstaande die €3000 bruto per maand verdient. Ik zou denken dat we als maatschappij alles op alles zouden moeten zetten om zulke uitwassen te voorkomen.
Helaas leven we in een land waar achterlijk doen meer en meer de norm aan het worden is, en je als 'brave burger' zo 'niet cool' bent dat zelfs de overheid een probleem met je heeft.
De bijstandsmoeder zou een zeer, zeer zeldzame uitzondering moeten zijn op de norm.
De huidige bijstand is vreselijk, dat leren een paar gesprekken met vrouwen die puur vanwege extra geld een paar kinderen nemen en dan netto (uitkering + toeslagen) meer te besteden hebben dan een alleenstaande die €3000 bruto per maand verdient. Ik zou denken dat we als maatschappij alles op alles zouden moeten zetten om zulke uitwassen te voorkomen.
Helaas leven we in een land waar achterlijk doen meer en meer de norm aan het worden is, en je als 'brave burger' zo 'niet cool' bent dat zelfs de overheid een probleem met je heeft.
De bijstandsmoeder zou een zeer, zeer zeldzame uitzondering moeten zijn op de norm.
[Reactie gewijzigd op woensdag 30 december 2020 13:10]
ok vrijwilligerswerk daargelaten (want dát is eigenlijk gewoon slavernij als je het afzet tegen bijstand) want hoe kun je wel gedwongen worden vrijwillig te werken zonder dat je daartoe geld krijgt (iedereen die werkt heeft recht op minimum loon; ergo iedereen met vrijwilligerswerk en geen andere inkomsten uit arbeid of vermogen, heeft dus recht op minimumloon),bugboy schreef op woensdag 30 december 2020 @ 11:58:
Iedereen die wil werken, kan inderdaad werken. Het is alleen niet altijd het leukste werk. Maar er bestaat ook nog zoiets als vrijwilligerswerk en ook daar is de participatie erg laag van deze groep. In mijn familie zijn veel laagopgeleiden, maar ze werken allemaal. Veelal schoonmaakwerk dat slecht betaald en naar verhouding zwaar is. Dat verdient schandalig weinig, maar dat werk is er gewoon.
Bullshit, het is zeerzeker wél correct om te zeggen dat er soms sprake is van niet willen, wat echter heel erg onterrecht is, is de definitie van niet willen. In de ogen van de meesten (vooral zij die het wel goed hebben) gaat die definitie ongeveer als volgt, "Iedereen die geen baan heeft en niet overduidelijk mongoloïde of zwaar gehandicapt is (denk minstens aan totale verlammingen of terminale (spier)ziektes), wil dus kennelijk ook geen baan" want en ik quote [q]Iedereen die ouder is dan 45 jaar heeft alle kansen gehad. Basisbeurs, uitwonende beurs, ... was allemaal prima geregeld. Helaas is het niet iedereen gegeven om een HBO/WO opleiding succesvol af te ronden, maar ook een timmerman kan een meer dan prima boterham verdienen. [q] laten we voorop stellen dat dat er mensen zijn van rond die 45 maar ook van andere leeftijden die van huis uit die kansen niet hebben gehad, dat er gezinnen zijn waarin kinderen niet de kansen krijgen om zich te ontwikkelen en waardoor ze uiteindelijk falen bij het halen van een beroepsgerichte opleiding MBO HBO of WO,Als je niet kan werken, dan houdt het echt op. Maar het is helaas ook vaak niet willen. Alleen is dat zeer politiek-incorrect om te zeggen.
Het kan ook zo zijn dat fouten gemaakt in het verleden (denk aan zwangerschappen of verslavingen) of slachtofferschap van één of ander feit (misbruik, verwaarlozing, loverboys en meer van dat soort ongein. ervoor zorgen dat men pas later toekomt aan opleidingen.
Ik ben als jurist meermaals in aanraking geweest met jongens en meiden die de kans niet meer kregen om hun leven te beteren. dat 3 jaar scholing voor een MBO-diploma (dat tegenwoordig gewoon een lening is en dus over de komende 20 jaar moet worden terugbetaald), geen optie is omdat men moet (vrijwilligers)werken tegen sub-minimumloon.
Je zegt dat er genoeg (laag opgeleid werk is, maar besef je dan wel dat zelfs spelletjes doen met de ouwetje in het verzorgingshuis eigenlijk iets is dat alleen iemand met een MBO niveau 2/3 diploma: 'sociaal (assistent) medewerker' benodigd is. zo'n opleiding duurt minimaal 2 jaar en vereist een stage van een paar honderd uur, vooral lastig voor bijvoorbeeld bijstandsmoeders die voor het doorlopen van een stage of opleiding geen recht hebben op kinderopvang-toeslag. om maar eens één drempel te noemen. Ik hoor wel eens mensen gekscherend zeggen dat je in nederland zelfs een mbo-diploma moet hebben voor toilet-juffrouw..
Ik heb gelukkig nooit met de bijstand te maken gehad, maar de regelingen voor mensen met een (ernstig)Begrijp ik het nu goed dat je de bestuursrechter bent geweest om omscholing af te dwingen, zodat je ergens aan het werk kan? Er is best vraag naar ongeschoold werk, maar het probleem is dat niemand dat wil doen. Overigens ben ik zeker niet tegen scholing van iemand die in de bijstand zit, mits dit proportioneel is.
arbeidshandicap zijn niet veel mooier; voor mij komt het er bijvoorbeeld op neer dat ik door mijn handicap nooit 40 uur per week zou kunnen werken. wat niet wil zeggen dat de 20 uur die ik wél kan werken niet even zwaar en vermoeiend zijn als een reguliere werknemer en ik op mijn 'vrije' dagen dus lekker naar duinrel kan, of kan genieten van terrasjes of andere geneugten.
feitelijk komt het er dus op neer dat ik (naar vemogen) wel een volledige werkweek moet werken, en daar geen eerlijke compensatie voor krijg in de zin van minimum loon, (of eerlijker nog CAO-loon), het komt er uiteindelijk op neer dat ik per uur welliswaar gewoon verdien wat ieder ander ook krijgt maar dat mijn maandinkomen niet wordt gecompenseerd voor het feit dat mijn handicap voorkomt dat ik meer uren inzetbaar ben.
Gedeeltelijke arbeidsongeschikheid bestaat er bijvoorbeeld alleen maar als excuus om iemand een lagere uitkering te geven, niet als reden om iemands harde werk lonend te maken middels een verdeelsleutel over de dagen (of tijd) die iemand niet kan werken.
Nee, ik denk niet, of eigenlijk weet ik zeker, dat je die mensen niet begrijpt, door de manier waarop je de zorgen van die mensen downplayed richting: heel lastig, waar het gewoon ronduit onmogelijk is, om vervolgens de insinueren dat luiheid er wellicht ook deels mee te maken heeft.... geeft dat feit duidelijk genoeg weer.De zorgplicht van de NL maatschappij gaat al heel ver. Kijk eens in de landen om je heen en prijs jezelf gelukkig dat je in Nederland woont. Maar het houdt ergens op. John F. Kennedy zei het al eens goed: "Ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country."
Psychiatrisch of lichamelijk invalide patiënten begrijp ik echt wel dat het heel lastig is om werk te krijgen. Ook wordt er steeds meer verlangt van mensen en kan blijkbaar niet iedereen in dat tempo mee. Dat is zeker een punt van zorg. Maar laten we ook de verantwoordelijkheid eens bij de mensen zelf neer leggen. Sommige mensen zijn ook gewoon lui, maar dat mag niet benoemd worden.
maar om je een idee te geven, die zorgplicht van de maatschappij waar ik het over had, zou er bijvoorbeeld uit kunnen bestaan dat bedrijven en instellingen verplicht worden om mensen in dienst te nemen die ze anders niet zouden overwegen (denk aan lager opgeleide stagiairs) maar ook bijstandslui die soms echt hun best doen om hun leven weer op de rails te krijgen.
Daarnaast zou het ook helpen om werken weer lonend te maken zodat mensen die slechts deeltijd kunnen werken ook gecompenseerd worden voor dat deel van de werkweek waarin ze niet kunnen werken, want laten we eerlijk zijn: hoe oneerlijk is het als jantje, keihard heeft gewerkt voor zijn diploma en een deeltijd baan van 2 dagen per week vindt waarin hij zijn uiterste best doet een bijdrage te leveren. de overige 3 dagen ligt hij uitgeteld op bed door een of andere aandoening of ziekte.
maar vervolgens zegt de uitkeringsinstantie "tja: bij het niksdoen krijgt u 1000 per maand, u verdient bij uw baas 2500 per maand op basis van een 5 daagst werkweeg, u werkt 2 dagen dus uw harde werken levert u NIETS extra's op behalve dat u eerlijk kunt zeggen, "nou gelukkig verhonger ik nu geheel op eigen kracht en niet als een arme steuntrekker"
[Reactie gewijzigd op woensdag 30 december 2020 13:09]
Hoewel mijn blog al aardig lang is, denk ik dat ik nog wat mis.
Het is niet mijn bedoeling om de hele bijstandspopulatie over één kam te scheren. Er zitten mensen in die echt niet kunnen werken en ongetwijfeld ook wel een deel die wat motivatie kan gebruiken. Het doen alsof alle bijstandsgerechtigen lui zijn of juist niet doet de situatie tekort.
Hier zit in veel gevallen de nuance met dunnen lijnen. De alleenstaande bijstandsmoeder zonder opleiding kan wel werken, maar gaat hier financieel nauwelijks op vooruit, kost een hoop moeite om het werk te vinden en het gaat toch wel een beetje ten koste van de tijd voor de kinderen. Het is echter niet zo dat echt onmogelijk is.
Over het algemeen is er werk voor mensen tussen de 18-45 jaar die fysiek gezond zijn. Toch zal je je over het algemeen afvragen hoe iemand in zo'n situatie terecht is gekomen. Meestal ging je leven toch niet bepaald super. Iemand die 63 jaar is, die altijd in de bouw gewerkt heeft, maar fysiek dit niet meer kan, ontvangt meestal geen arbeidsongeschiktheidsuitkering. De werknemer is immers wel geschikt voor ander werk op de arbeidsmarkt. In de praktijk is het vrijwel onmogelijk voor zo iemand om een baan te vinden.
Hetzelfde geld voor de hoogte. Iemand die gezond is, alleenstaand, goed met budgetteren en geluk heeft gehad met het vinden van een sociale huurwoning kan hier best prima op rondkomen en kan het zogezegde bloemetje op de tafel ook betalen, maar gezinnen met kinderen of mensen met chronische beperkingen redden het vaak niet of erg lastig (Nibud geeft hier best een degelijke analyse voor).
Het is niet mijn bedoeling om de hele bijstandspopulatie over één kam te scheren. Er zitten mensen in die echt niet kunnen werken en ongetwijfeld ook wel een deel die wat motivatie kan gebruiken. Het doen alsof alle bijstandsgerechtigen lui zijn of juist niet doet de situatie tekort.
Hier zit in veel gevallen de nuance met dunnen lijnen. De alleenstaande bijstandsmoeder zonder opleiding kan wel werken, maar gaat hier financieel nauwelijks op vooruit, kost een hoop moeite om het werk te vinden en het gaat toch wel een beetje ten koste van de tijd voor de kinderen. Het is echter niet zo dat echt onmogelijk is.
Over het algemeen is er werk voor mensen tussen de 18-45 jaar die fysiek gezond zijn. Toch zal je je over het algemeen afvragen hoe iemand in zo'n situatie terecht is gekomen. Meestal ging je leven toch niet bepaald super. Iemand die 63 jaar is, die altijd in de bouw gewerkt heeft, maar fysiek dit niet meer kan, ontvangt meestal geen arbeidsongeschiktheidsuitkering. De werknemer is immers wel geschikt voor ander werk op de arbeidsmarkt. In de praktijk is het vrijwel onmogelijk voor zo iemand om een baan te vinden.
Hetzelfde geld voor de hoogte. Iemand die gezond is, alleenstaand, goed met budgetteren en geluk heeft gehad met het vinden van een sociale huurwoning kan hier best prima op rondkomen en kan het zogezegde bloemetje op de tafel ook betalen, maar gezinnen met kinderen of mensen met chronische beperkingen redden het vaak niet of erg lastig (Nibud geeft hier best een degelijke analyse voor).
Is het een goede ontwikkeling dat mensen die zich niet kunnen redden zich meer voortplanten dan hoogopgeleiden die pas na de dertigste misschien 1 kindje nemen?
Verder is iedereen er mee eens dat werken zou moeten lonen.
Verder is iedereen er mee eens dat werken zou moeten lonen.
[Reactie gewijzigd op woensdag 30 december 2020 14:09]
Onze prestatiemaatschappij zorgt er deels voor dat hoger opgeleiden minder vaak kinderen krijgenHarm_H schreef op woensdag 30 december 2020 @ 14:08:
Is het een goede ontwikkeling dat mensen die zich niet kunnen redden zich meer voortplanten dan hoogopgeleiden die pas na de dertigste misschien 1 kindje nemen?
Verder is iedereen er mee eens dat werken zou moeten lonen.
Als je erfelijkheid als enige oorzaak van hoge intelligentie ziet dan zouden deze mensen juist minimaal 3 kinderen moeten krijgen want een slimmere mensheid willen we natuurlijk allemaal
Omdat ons sociale stelsel is zoals het is, moet de bevolking in ieder geval blijven groeien. Dus als de hoger opgeleiden daar niet voor zorgen, moeten de lager opgeleiden 'het’ maar doen.
Maar zelfs als hogeropgeleide n wel voor genoeg nageslacht zorgen is het altijd nog goed om diversiteit te behouden want er zijn veel meer eigenschappen dan alleen intelligentie waarom je een fokprogramma zou baseren. Gezondheik, lichamelijke kracht, nijgingen tot empathie of samenwerking, zorgzaamheid etc
Paar oplossingen om werken te laten lonen:
- Het tarief Inkomsten Belasting is voor werkenden en bijstandsgerechtigde hetzelfde. Hierdoor is werken tegen minimum loon al snel niet meer interessant t.ov. een uitkering. De oplossing is het IB-tarief voor de laagste inkomensgroepen te verlagen of wellicht tot zeg 40.000 euro vrij te stellen van Inkomsten Belasting. Er is namelijk heel veel werk in Nederland in de schoonmaak van huizen, schilderwerk, oppas voor de kinderen, de tuin bijhouden, het bereiden en bezorgen van eten, afvoeren van recycle-materialen, enz. Dit vergt een cultuuromslag in Nederland. Goed verdienende mensen doen nu heel veel werk zelf wat ze liever uitbesteden maar dat niet doen omdat het te duur is. Als je voor een tientje per uur iemand kan inhuren dan zijn er opeens heel veel werk. We zien dit systeem erg goed werken in Singapore waar nagenoeg iedereen werkt.
- Huisvestingskosten zijn een groot deel van de kosten die van bijstand betaald moeten worden (zowel in uitkering als in huurtoeslag). Het is toch vreemd dat iemand in de bijstand een zelfstandige woning kan hebben en een werkende hoogopgeleide geen huis kan vinden om een gezin te stichten? Ik roep al jaren dat de voorraad sociale huurwoningen heringericht moeten worden naar onzelfstandige woningen (=gedeelde keuken, woonkamer en sanitair) en daarna herverdeeld moeten worden. Dit heeft als voordeel dat de woonkosten erg omlaag gaan, het socialiseert (waar nodig) mensen zodat ze beter bemiddelbaar worden voor betaald werk. Bovendien prikkelt het mensen om hun eigen situatie te verbeteren: wie een zelfstandige woning wil, zal daarvoor moeten werken.
Daarnaast hebben mensen in de bijstand uit solidariteit met de mensen die hun levensonderhoud betalen de morele plicht om hun leven zo goedkoop mogelijk in te richten. Dat wil zeggen: geen huisdieren, geen tabakswaren, geen auto, geen kinderen nemen als je geen zicht op duurzaam werkt hebt, enz.
- Het tarief Inkomsten Belasting is voor werkenden en bijstandsgerechtigde hetzelfde. Hierdoor is werken tegen minimum loon al snel niet meer interessant t.ov. een uitkering. De oplossing is het IB-tarief voor de laagste inkomensgroepen te verlagen of wellicht tot zeg 40.000 euro vrij te stellen van Inkomsten Belasting. Er is namelijk heel veel werk in Nederland in de schoonmaak van huizen, schilderwerk, oppas voor de kinderen, de tuin bijhouden, het bereiden en bezorgen van eten, afvoeren van recycle-materialen, enz. Dit vergt een cultuuromslag in Nederland. Goed verdienende mensen doen nu heel veel werk zelf wat ze liever uitbesteden maar dat niet doen omdat het te duur is. Als je voor een tientje per uur iemand kan inhuren dan zijn er opeens heel veel werk. We zien dit systeem erg goed werken in Singapore waar nagenoeg iedereen werkt.
- Huisvestingskosten zijn een groot deel van de kosten die van bijstand betaald moeten worden (zowel in uitkering als in huurtoeslag). Het is toch vreemd dat iemand in de bijstand een zelfstandige woning kan hebben en een werkende hoogopgeleide geen huis kan vinden om een gezin te stichten? Ik roep al jaren dat de voorraad sociale huurwoningen heringericht moeten worden naar onzelfstandige woningen (=gedeelde keuken, woonkamer en sanitair) en daarna herverdeeld moeten worden. Dit heeft als voordeel dat de woonkosten erg omlaag gaan, het socialiseert (waar nodig) mensen zodat ze beter bemiddelbaar worden voor betaald werk. Bovendien prikkelt het mensen om hun eigen situatie te verbeteren: wie een zelfstandige woning wil, zal daarvoor moeten werken.
Daarnaast hebben mensen in de bijstand uit solidariteit met de mensen die hun levensonderhoud betalen de morele plicht om hun leven zo goedkoop mogelijk in te richten. Dat wil zeggen: geen huisdieren, geen tabakswaren, geen auto, geen kinderen nemen als je geen zicht op duurzaam werkt hebt, enz.
Ik zou zeggen: lekker stoppen met die kinderbijslag voor nieuwgeboren. Resultaat: minder mensen op termijn. Hé, problemen opgelost.
Hier wil ik even op inhaken. Ik heb zelf een WAJONG nu (helaas), en heb het meerdere keren meegemaakt dat ik wel wil of kan, maar dat de baas niet meewerkte, of de boel glashard oplichtte zodat hij meer (financiele) "hulp" kreeg vanuit de overheid want hij had mensen met een "arbeidshandicap" in dienst die extra begeleiding o.i.d nodig hadden.bugboy schreef op woensdag 30 december 2020 @ 11:58:
Psychiatrisch of lichamelijk invalide patiënten begrijp ik echt wel dat het heel lastig is om werk te krijgen. Ook wordt er steeds meer verlangt van mensen en kan blijkbaar niet iedereen in dat tempo mee. Dat is zeker een punt van zorg. Maar laten we ook de verantwoordelijkheid eens bij de mensen zelf neer leggen. Sommige mensen zijn ook gewoon lui, maar dat mag niet benoemd worden.
Je maakt er nu een extreem eenzijdig verhaal van, terwijl het dat niet is. Het is niet zwart/wit, het is tinten grijs.
Ik zit zo de reacties eens door te lezen en ik vraag mij serieus af of er uberhaubt hier iemand is dit in een dergelijke (moeilijke) situatie financiële situatie heeft gezeten, of veel met zulk soort mensen gewerkt heeft? En dat geldt ook voor mensen in de politiek trouwens
Het geeft namelijk behoorlijk de indruk dat mensen in de bijstand allemaal freeloaders zijn die niks willen doen.
Toevallig heb ik wel veel met zulke mensen te maken gehad, en ik kan je garanderen dat het echt maar een heel klein deel is. Een groot deel zijn toch mensen die dikke vette pech gehad hebben in het leven. Ooit een goed betaalde baan hadden, harde werkers waren, maar door ongelukkige situaties ineens alles zijn kwijt geraakt. Vervolgens door niks en niemand meer serieus worden genomen en uiteindelijk maar denken van bekijk het allemaal maar.
De crux wordt eigenlijk al in de begin post beschreven.
Het gat tussen afhankelijk zijn en volledig op je eigen benen kunnen staan en evt zelfs nog ruimte hebben om verder te kunnen investeren is gigantisch.
Je kunt zelfs op een papiertje uitrekenen dat als iemand niet de skills en kennis heeft om voor meer dan minimumloon te werken, je never nooit meer uit zo'n situatie kunt komen.
Dat is echt gewoon een uitzichtloze situatie.
Dan neem je gezondheidsproblemen nog niet eens mee.
Zelfs van mensen met een dubbele chronische hernia wordt verwacht dat ze nog van alles kunnen.
Psychische klachten worden al helemaal niet serieus genomen.
Dit is dan puur de rationele kant, maar de psychische kant wordt door de overheid (en veel mensen) al helemaal niet serieus genomen.
Er is namelijk altijd een reden waarom mensen in een bepaalde situatie belanden.
Om dat constructief op te lossen, is het niet relevant wiens schuld dat is of was, maar hoe je zo snel mogelijk weer uit deze situatie komt.
Wanneer mensen te lang in zo'n situatie blijven hangen, ontstaat er een trauma.
Vanaf dat moment gaat het echt alleen nog maar bergafwaarts.
Als laatste denk ik vaak toch dat we onze morele waarden weer op lijn moeten krijgen.
Allerlei dingen eisen van mensen die al zo kwetsbaar zijn is moreel gezien discutabel.
Van een kale kip kun je immers niet plukken.
Er gemakshalve maar van uit gaan dat iedereen maar misbruik maakt hoort hier ook bij.
Je weet gewoon dat er altijd een percentage is die dit zal blijven doen.
Moet dan de rest zich allemaal in moeilijkheden werken voor zo'n kleine groep?
Maar deze morele waarden gelden ook van meerdere kanten.
Van alle kanten wordt elk dubbeltje tien keer omgedraaid en werkt men letterlijk enkel en alleen vanuit korte termijn eigen belang, hebzucht tot over het krenterige heen.
Dat geldt zowel voor burgers, bedrijven (zoals dat WAJONG voorbeeld hierboven) als ZEKER voor overheid.
Zolang je dit fundamentele probleem niet aanpakt, blijft het dweilen met de kraan open.
Alle aangegeven oplossingen zullen dan ook niet gaan werken.
Het geeft namelijk behoorlijk de indruk dat mensen in de bijstand allemaal freeloaders zijn die niks willen doen.
Toevallig heb ik wel veel met zulke mensen te maken gehad, en ik kan je garanderen dat het echt maar een heel klein deel is. Een groot deel zijn toch mensen die dikke vette pech gehad hebben in het leven. Ooit een goed betaalde baan hadden, harde werkers waren, maar door ongelukkige situaties ineens alles zijn kwijt geraakt. Vervolgens door niks en niemand meer serieus worden genomen en uiteindelijk maar denken van bekijk het allemaal maar.
De crux wordt eigenlijk al in de begin post beschreven.
Het gat tussen afhankelijk zijn en volledig op je eigen benen kunnen staan en evt zelfs nog ruimte hebben om verder te kunnen investeren is gigantisch.
Je kunt zelfs op een papiertje uitrekenen dat als iemand niet de skills en kennis heeft om voor meer dan minimumloon te werken, je never nooit meer uit zo'n situatie kunt komen.
Dat is echt gewoon een uitzichtloze situatie.
Dan neem je gezondheidsproblemen nog niet eens mee.
Zelfs van mensen met een dubbele chronische hernia wordt verwacht dat ze nog van alles kunnen.
Psychische klachten worden al helemaal niet serieus genomen.
Dit is dan puur de rationele kant, maar de psychische kant wordt door de overheid (en veel mensen) al helemaal niet serieus genomen.
Er is namelijk altijd een reden waarom mensen in een bepaalde situatie belanden.
Om dat constructief op te lossen, is het niet relevant wiens schuld dat is of was, maar hoe je zo snel mogelijk weer uit deze situatie komt.
Wanneer mensen te lang in zo'n situatie blijven hangen, ontstaat er een trauma.
Vanaf dat moment gaat het echt alleen nog maar bergafwaarts.
Als laatste denk ik vaak toch dat we onze morele waarden weer op lijn moeten krijgen.
Allerlei dingen eisen van mensen die al zo kwetsbaar zijn is moreel gezien discutabel.
Van een kale kip kun je immers niet plukken.
Er gemakshalve maar van uit gaan dat iedereen maar misbruik maakt hoort hier ook bij.
Je weet gewoon dat er altijd een percentage is die dit zal blijven doen.
Moet dan de rest zich allemaal in moeilijkheden werken voor zo'n kleine groep?
Maar deze morele waarden gelden ook van meerdere kanten.
Van alle kanten wordt elk dubbeltje tien keer omgedraaid en werkt men letterlijk enkel en alleen vanuit korte termijn eigen belang, hebzucht tot over het krenterige heen.
Dat geldt zowel voor burgers, bedrijven (zoals dat WAJONG voorbeeld hierboven) als ZEKER voor overheid.
Zolang je dit fundamentele probleem niet aanpakt, blijft het dweilen met de kraan open.
Alle aangegeven oplossingen zullen dan ook niet gaan werken.
[Reactie gewijzigd op donderdag 31 december 2020 17:29]
Zal ik u even wakker schudden?
Ik heb het afgelopen jaar met 19 medewerkers 1,2 miljoen verloren.
Ja ik heb mijn medewerkers gewoon doorbetaald zonder ook maar een cent aan toeslagen te hebben gevraagd.
Ja ik ben ondernemer en ik draag dit, dit is ook ondernemen.
Ik wordt wel eens zwaar ziek wanneer ik midden in de nacht thuiskom en dan ben ik ook wel moe.
Ik wordt pas echt moe wanneer er iemand in de tuin zit met een glas bier die zit te klagen wanneer ik de vrachtwagen op de dam zet.
Sorry dat ik het zeg maar werkweken van 70 uur per week zijn mij niet vreemd.
Dat zijn voor ons normale werkweken.
Ik heb het afgelopen jaar met 19 medewerkers 1,2 miljoen verloren.
Ja ik heb mijn medewerkers gewoon doorbetaald zonder ook maar een cent aan toeslagen te hebben gevraagd.
Ja ik ben ondernemer en ik draag dit, dit is ook ondernemen.
Ik wordt wel eens zwaar ziek wanneer ik midden in de nacht thuiskom en dan ben ik ook wel moe.
Ik wordt pas echt moe wanneer er iemand in de tuin zit met een glas bier die zit te klagen wanneer ik de vrachtwagen op de dam zet.
Sorry dat ik het zeg maar werkweken van 70 uur per week zijn mij niet vreemd.
Dat zijn voor ons normale werkweken.
Mogen het er ook 2 zijn? En wat dacht je naast erfelijkheid van de meer stimulerende omgeving waarin de kinderen opgroeien? Het aanleren van betere gewoontes? De kansen krijgen om meer te leren van de ouders? Ik zou ze in elk geval niet dumpen bij de kinderopvang om er maar vanaf te zijn, of ze thuis verwaarlozen.i-chat schreef op woensdag 30 december 2020 @ 14:42:
[...]
Onze prestatiemaatschappij zorgt er deels voor dat hoger opgeleiden minder vaak kinderen krijgen
Als je erfelijkheid als enige oorzaak van hoge intelligentie ziet dan zouden deze mensen juist minimaal 3 kinderen moeten krijgen want een slimmere mensheid willen we natuurlijk allemaal
Stabiliseren lijkt mij beter. De bevolkingsgroei zet namelijk ook druk op het systeem aan andere kanten. En als de bevolking daalt lijkt mij dat een makkelijker oplosbaar probleem (er komt namelijk kapitaal in allerlei vormen beschikbaar) dan bij groei. Kortom liever stabilisatie dan daling, en liever daling dan groei.Omdat ons sociale stelsel is zoals het is, moet de bevolking in ieder geval blijven groeien. Dus als de hoger opgeleiden daar niet voor zorgen, moeten de lager opgeleiden 'het’ maar doen.
En hoogopgeleiden zijn ook niet per definitie heel intelligent ofzo, al klopt het gemiddeld natuurlijk wel. Maar als je naar statistieken over gemiddelden kijkt zijn ze ook gezonder, empathischer e.d. Maar goed, ik heb jaren met 'lageropgeleiden' gewerkt en weet prima dat een diploma ook niet alles zegt en dat 'intelligenten' niet per definitie goede opvoeders zijn.Maar zelfs als hogeropgeleide n wel voor genoeg nageslacht zorgen is het altijd nog goed om diversiteit te behouden want er zijn veel meer eigenschappen dan alleen intelligentie waarom je een fokprogramma zou baseren. Gezondheik, lichamelijke kracht, nijgingen tot empathie of samenwerking, zorgzaamheid etc
Ik heb het idee dat je het in het extreme trekt om een bepaald punt te maken, maar het gaat in elk geval aan mij voorbij. Volgens mij zouden we met z'n allen beter af zijn als er wordt gestopt met het actief (zij het deels indirect) stimuleren van het krijgen van kinderen bij bepaalde groepen in de bevolking die daar gevoelig voor zijn.
[Reactie gewijzigd op zaterdag 2 januari 2021 12:07]
Dit is op zich wel een aardig idee: telkens wanneer ik artikelen lees of programma's kijk (Waar doen ze het van? van de EO) over het fenomeen 'werkende armen' in Nederland (dus mensen die fulltime werken maar nauwelijks iets overhouden) zie ik telkens weer terugkomen dat die groep in feite de put in getrapt wordt door de vaderlandse fiscus, met bijvoorbeeld allerlei slecht ontworpen toeslagenstelsels (harde afbouwgrens, really?) waardoor de marginale druk in sommige gevallen ver boven de 100% kan komen te liggen bij sommige inkomensgroepen ('misdaad loont' is het devies!)ari3 schreef op woensdag 30 december 2020 @ 20:53:
Paar oplossingen om werken te laten lonen:
- Het tarief Inkomsten Belasting is voor werkenden en bijstandsgerechtigde hetzelfde. Hierdoor is werken tegen minimum loon al snel niet meer interessant t.ov. een uitkering. De oplossing is het IB-tarief voor de laagste inkomensgroepen te verlagen of wellicht tot zeg 40.000 euro vrij te stellen van Inkomsten Belasting.
Laten we alsjeblieft niet de kommoenalki uit de Sovjet-Unie naar dit land toe halen bij wijze van armenhuizen (overigens is dat wel de toekomst van de Nederlandse woningmarkt als we niet heel erg vlot gaan bijbouwen, zie Hong Kong als schrikbeeld). Op zo'n afschuwelijk belerende wijze kan de overheid ook niet omgaan met haar burgers (om nog maar te zwijgen van de corona-uitbraken wanneer je die mensen op een kluitje zet, zeer actueel)?- Huisvestingskosten zijn een groot deel van de kosten die van bijstand betaald moeten worden (zowel in uitkering als in huurtoeslag). Het is toch vreemd dat iemand in de bijstand een zelfstandige woning kan hebben en een werkende hoogopgeleide geen huis kan vinden om een gezin te stichten? Ik roep al jaren dat de voorraad sociale huurwoningen heringericht moeten worden naar onzelfstandige woningen (=gedeelde keuken, woonkamer en sanitair) en daarna herverdeeld moeten worden. Dit heeft als voordeel dat de woonkosten erg omlaag gaan, het socialiseert (waar nodig) mensen zodat ze beter bemiddelbaar worden voor betaald werk. Bovendien prikkelt het mensen om hun eigen situatie te verbeteren: wie een zelfstandige woning wil, zal daarvoor moeten werken.
Daarnaast hebben mensen in de bijstand uit solidariteit met de mensen die hun levensonderhoud betalen de morele plicht om hun leven zo goedkoop mogelijk in te richten. Dat wil zeggen: geen huisdieren, geen tabakswaren, geen auto, geen kinderen nemen als je geen zicht op duurzaam werkt hebt, enz.
Het woningtekort in Nederland is overigens veroorzaakt door overheidsbureaucraten die klaarblijkelijk niet in staat bleken te zijn om de groeiende trend in echtscheidingen en eenpersoonshuishoudens correct te voorspellen, en daarbij de woningbouwquota gruwelijk achterbleven, daar hoeft de onderkant van de samenleving niet de dupe van te worden.
Wat ik vooral vreemd blijf vinden is dat alles wat je bijverdient volledig van je bijstand wordt afgehaald. Hierdoor loont het pas om te werken als je hierdoor meer verdient dan je bijstandsuitkering. Als je zelfs maar een paar procent mag houden van alles wat je bijverdient loont het wel om parttime te werken. TImmers is het aanvullen van de helft van iemands loon met bijstand een stuk goedkoper voor de overheid dan de volledige bijstand te moeten betalen.
Goedendag, ik ben zo blij nu want ik heb vandaag mijn lening van € 89.000 gekregen van dit goede bedrijf, je kunt ook contact met hen opnemen als je een snelle lening nodig hebt, neem nu contact met hen op via deze e-mail: (sabinhelps@gmail.com) of whatsapp: +79267494861
Ze zijn een gelicentieerde en ervaren groep hackers die door de jaren heen wereldwijd op snelheid zijn gekomen en geleverd. Hun diensten zijn veilig en beveiligd met 100% garantie omdat ze een groep Noble Hackers zijn die de menselijke sympathie voor de oproep respecteren ... Ik kan mijn borst in elkaar slaan om te getuigen van hun vaardigheid ... neem contact op met deze groep hackers via blankatmmaster555@GMAIL.COM of Whatsapp : +31970050333695 Ze hebben tot 2 decennia in het hackersvak doorgebracht als goed gekwalificeerde hackers en hun reputatie wordt positief erkend. Mensen kiezen ze omdat ze niet nalaten te leveren .. Ze bieden alle manieren van hacken die dat niet zijn beperkt tot het volgende;
* Ophalen van frauduleuze fondsen * ONBEPERKTE NETFLIX-INLOGGEN * LENING-overdracht * Laden van Bitcoin
* Verwijdering van oude kredietscore
* Onbeperkt blanco pinautomaat met trackingcode om op te halen
* Help Meld je aan bij ILLUMINATI en word sneller beroemd
* verwijder YouTube-video's of verhoog het aantal weergaven
* overdracht van school en vervalsing van certificaten
* Verifieer accounts voor Paypal-overschrijvingen en bankaanmeldingen
* Hack Court-systeem en duidelijke strafregisters
* Bitcoin-mijnbouw
* Levering per creditcard
* Upgrade van schoolcijfers
* Facebook-hack
* Whatsapp-hack
* IP-locatie
* Wist slecht rijden
* Hack Bank Logins
En andere talloze diensten, maar niet gratis ... ze leveren perfect zonder enige spijt van enige klant ... e-maillink: BLAMKATMMASTER5555@GMAIL.COM
WhatsApp + 3197005033695
Website: http: //blankatmmaster5555.wixsite.com/
Harkers
Ze zijn echt de internetgoeroes van de wereld ... omdat jouw glimlach hun geluk is ......
* Ophalen van frauduleuze fondsen * ONBEPERKTE NETFLIX-INLOGGEN * LENING-overdracht * Laden van Bitcoin
* Verwijdering van oude kredietscore
* Onbeperkt blanco pinautomaat met trackingcode om op te halen
* Help Meld je aan bij ILLUMINATI en word sneller beroemd
* verwijder YouTube-video's of verhoog het aantal weergaven
* overdracht van school en vervalsing van certificaten
* Verifieer accounts voor Paypal-overschrijvingen en bankaanmeldingen
* Hack Court-systeem en duidelijke strafregisters
* Bitcoin-mijnbouw
* Levering per creditcard
* Upgrade van schoolcijfers
* Facebook-hack
* Whatsapp-hack
* IP-locatie
* Wist slecht rijden
* Hack Bank Logins
En andere talloze diensten, maar niet gratis ... ze leveren perfect zonder enige spijt van enige klant ... e-maillink: BLAMKATMMASTER5555@GMAIL.COM
WhatsApp + 3197005033695
Website: http: //blankatmmaster5555.wixsite.com/
Harkers
Ze zijn echt de internetgoeroes van de wereld ... omdat jouw glimlach hun geluk is ......
Hallo, heb je een lening nodig? als lening om uw diensten af te betalen, om huur te betalen en financiële problemen op te lossen, hier heeft u de mogelijkheid, Jovis biedt woonleningen, zakelijke leningen, commerciële leningen, startkapitaal, bouwleningen, bouwleningen, autoleningen, hotelleningen , enz. tegen een rentetarief van 3% op een jaarlijkse betaling, duurt de Jovis-lening tot {3} uur om alle goedgekeurde klanten te bereiken.Neem vandaag nog contact met hen op via (cooksespen@gmail.com)