Let op: Tweakers stopt per 2023 met Tweakblogs. In
dit artikel
leggen we uit waarom we hiervoor hebben gekozen.
Rationeel voor ‘zorghelden’ die hun baan verliezen door long covid
Mensen in de zorg hadden in het begin van de coronacrises onvoldoende beschermende middelen en long covid is een verschrikkelijke ziekte. Logisch gevolg is dat een aantal zorgverleners goed ziek zijn geworden en ze vandaag de dag met long covid klachten rondlopen en hierom hun werk niet kunnen doen.
Als een medewerker twee jaar ziek is en de werkgever heeft voldoende aan de re-integratie gedaan, dan mogen ze de medewerker in principe ontslaan en is de werknemer afhankelijk voor hun inkomen van een uitkering van het UWV. Het UWV zal als zij een werknemer 100% arbeidsongeschiktheid vinden in de regel 70% van het oorspronkelijke salaris uitkeren (systeem is wat complexer, maar niet nuttig om op in te gaan). Dit scenario is nu van toepassing op een hoop zorgmedewerkers met long covid klachten.
Dit voelt voor velen onterecht. Zorgverleners hebben zonder beschermende middelen gewerkt om de maatschappij te helpen en voelen daar nu de gevolgen van. Daarom is er een regeling in de maak die werkgever in staat stelt, in ruil voor subsidie, zieke werknemers 6 maanden langer in dienst te houden, waarna…., ze de werknemer alsnog zullen ontslaan.
Het is een vrij bizarre ‘ oplossing’. Als een werknemer na twee jaar ziekte onvoldoende hersteld is om te werken, dan is het erg onwaarschijnlijk dat de werknemer 6 maanden later plotseling wel voldoende hersteld is. Los van de problemen rond de invoer (te laat ingevoerd) en de vrijwilligheid (werkgevers hoeven het niet te doen) zit er geen logische gedachte achter het plan. In de eerste twee jaar zijn de werknemers uitgebreid medisch onderzocht en hebben ze alle mogelijk effectieve behandelingen wel gehad. Het zal duidelijk moeten zijn dat natuurlijk herstel niet of erg traag komt en dat we geen voldoende effectieve behandeling hebben.
Het uitstellen van het ontslag van zorgmedewerkers is hierom enkel uitstel van executie en geen echte oplossing. Als we iets willen doen voor zorgpersoneel met long covid kunnen we beter wat anders bedenken bijvoorbeeld investeren in onderzoek naar de oorzaak en nieuwe behandelingen, indien gewenst verhoging van de arbeidsongeschiktheidsuitkering bij zorgverleners met long covid en als we ooit een goed middel vinden uitgebreide ondersteuning bij de re-integratie (ondersteunen met opfriscursussen, vernieuwen BIG en werkplekken waar ze geleidelijk aan uren kunnen opbouwen). Al deze dingen doen zorgmedewerkers die tijdens hun werk ziek zijn geworden meer recht dan het uitstellen van hun ontslag.
Als een medewerker twee jaar ziek is en de werkgever heeft voldoende aan de re-integratie gedaan, dan mogen ze de medewerker in principe ontslaan en is de werknemer afhankelijk voor hun inkomen van een uitkering van het UWV. Het UWV zal als zij een werknemer 100% arbeidsongeschiktheid vinden in de regel 70% van het oorspronkelijke salaris uitkeren (systeem is wat complexer, maar niet nuttig om op in te gaan). Dit scenario is nu van toepassing op een hoop zorgmedewerkers met long covid klachten.
Dit voelt voor velen onterecht. Zorgverleners hebben zonder beschermende middelen gewerkt om de maatschappij te helpen en voelen daar nu de gevolgen van. Daarom is er een regeling in de maak die werkgever in staat stelt, in ruil voor subsidie, zieke werknemers 6 maanden langer in dienst te houden, waarna…., ze de werknemer alsnog zullen ontslaan.
Het is een vrij bizarre ‘ oplossing’. Als een werknemer na twee jaar ziekte onvoldoende hersteld is om te werken, dan is het erg onwaarschijnlijk dat de werknemer 6 maanden later plotseling wel voldoende hersteld is. Los van de problemen rond de invoer (te laat ingevoerd) en de vrijwilligheid (werkgevers hoeven het niet te doen) zit er geen logische gedachte achter het plan. In de eerste twee jaar zijn de werknemers uitgebreid medisch onderzocht en hebben ze alle mogelijk effectieve behandelingen wel gehad. Het zal duidelijk moeten zijn dat natuurlijk herstel niet of erg traag komt en dat we geen voldoende effectieve behandeling hebben.
Het uitstellen van het ontslag van zorgmedewerkers is hierom enkel uitstel van executie en geen echte oplossing. Als we iets willen doen voor zorgpersoneel met long covid kunnen we beter wat anders bedenken bijvoorbeeld investeren in onderzoek naar de oorzaak en nieuwe behandelingen, indien gewenst verhoging van de arbeidsongeschiktheidsuitkering bij zorgverleners met long covid en als we ooit een goed middel vinden uitgebreide ondersteuning bij de re-integratie (ondersteunen met opfriscursussen, vernieuwen BIG en werkplekken waar ze geleidelijk aan uren kunnen opbouwen). Al deze dingen doen zorgmedewerkers die tijdens hun werk ziek zijn geworden meer recht dan het uitstellen van hun ontslag.